١٠٤٣.امام على عليه السلام ـ در وصيّتش به فرزندش حسن عليه السلام ـ: كُندى اجابتش هرگز تو را نوميد نسازد ؛ زيرا دَهِش ، بسته به نيّت است ، و بسا كه اجابت دعايت به تأخير افتد و اين براى آن است كه به درخواست كننده مزدى بزرگ تر و به آرزومند ، عطايى فراوان تر داده شود.

١٠٤٤.امام على عليه السلام : جبرئيل عليه السلام در بيمارى پيامبر صلى الله عليه و آله كه به مرگ ايشان انجاميد [نيز ]بر ايشان نازل مى شد ... و به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت : بدان ـ اى محمّد ـ كه خداوند بر تو سخت نگرفته است و هيچ يك از آفريدگانش به نزد او گرامى تر از تو نيست ؛ بلكه دوست دارد صدا و دعاى تو را بشنود تا چون به لقاى او پيوستى ، مستوجب آن درجه و پاداشى كه خدا برايت آماده كرده است و [نيز مستوجب ]كرامت و برترى بر مردم باشى.

١٠٤٥.الدرّ المنثور ـ به نقل از ديلمى ـ: موسى عليه السلام گفت : پروردگارا ! تو دنيا را به دشمنانت دادى و به دوستانت ندادى . حكمتش چيست؟ خداوند به او وحى فرمود كه : «آن را به دشمنانم دادم تا بلولند [١] و به دوستانم ندادم تا [به درگاه من] زارى كنند» .

[١] واژه «تمرّغ» در متن عربى ، به معناى غلتيدن و لوليدن و غوطه ور شدن است و بيشتر در خصوص چارپايان بويژه غلت زدن در خاك ، به كار مى رود . به عبارت ديگر : استعمال آن درباره انسان حاوى تحقير و ناسزاست.