٩١١.ثواب الأعمال ـ به نقل از سهل بن سعد انصارى ـ: از پيامبر خدا درباره اين سخن خداوند عز و جل پرسيدم كه : «و آن گاه كه [موسى را] ندا داديم ، تو در جانب طور نبودى» . فرمود : «خداى عز و جل ، دو هزار سال پيش از آن كه خلق را بيافريند ، در برگ درخت مورْد كه آن را روياند ، نبشته اى نوشت . سپس آن را بر عرش نهاد . آن گاه ندا داد : اى امّت محمّد ! مِهر من بر خشم من پيشى دارد . پيش از آن كه از من بخواهيد ، به شما عطا كردم و پيش از آن كه از من آمرزش بطلبيد ، شما را آمرزيدم . پس ، هر يك از شما مرا در حالى ديدار كند كه گواهى مى دهد معبودى جز من نيست و محمّد ، بنده و فرستاده من است ، با مِهر خويش او را به بهشت درمى آورم ».

٩١٢.امام صادق عليه السلام : اگر شيعيان ما استوار بودند ، هر آينه فرشتگان با آنان دست مى دادند و ابر بر سرشان سايه مى افكند و در روز مى درخشيدند ( / چون روز مى درخشيدند) . و از بالاى سرشان و از زير پايشان روزى مى خوردند و هر چه از خدا مى خواستند ، به آنها مى داد.

٩١٣.المؤمن : امام صادق عليه السلام فرمود : «مؤمن هر گاه خداى عز و جل را بخواند ، خداوند پاسخش مى دهد» . [راوى گفت :] من از تعجّب ، چشمم به سوى ايشان خيره شد . فرمود : «رحمت خداوند ، خَلقش را فراگرفته است».

٧ / ٦

عالِم

٩١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! دعاى عالِم را غنيمت شماريد ؛ زيرا خداوند از ميان كسانى كه او را مى خوانند ، دعاى عالِم را مى پذيرد.

٩١٥.امام باقر عليه السلام : عالِم از شيعيان ما ، اگر زبانش را نگه دارد و از اولياى خدا صادقانه و با طيب خاطر اطاعت كند ... ، هر گاه [از خداوند ]درخواست كند ، به او عطا مى شود و هر گاه دعا كند ، اجابت مى شود و هر گاه بخواهد مى يابد و هر گاه ستم ديده اى را يارى دهد ، پشتيبانى مى شود.