نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩
٩.امام على عليه السلام : داناترينِ مردم به خدا ، پُرخواهش ترينِ آنان از اوست .
١٠.امام على عليه السلام : عمل كنيد ، كه عمل ، سود مى دهد و دعا شنيده مى شود و توبه [به درگاه الهى ]بالا مى رود .
١١.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: دعا كردن ، موجب افزونى [نعمت ]است. [١]
١٢.امام صادق عليه السلام : سه چيز است كه با وجود آنها هيچ چيز زيان نمى زند : دعا كردن در هنگام گرفتارى ؛ آمرزش خواهى در هنگام گناه ؛ و سپاس گزارى در هنگام نعمت .
١٣.حلية الأولياء ـ به نقل از ثور بن يزيد ـ: در تورات خواندم كه عيسى عليه السلام فرمود : «اى جماعت حواريان! با خدا بسيار سخن گوييد و با مردم ، اندكْ هم سخن شويد» . حواريان گفتند : با خدا چگونه سخن بگوييم؟ فرمود : «با او در خلوت ، راز و نياز كنيد . در خلوت ، دعا كنيد».
١٤.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند عز و جل : «رحمتى را ك: [مقصود از رحمت] دعاست.
١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو انسان كه هر دو يكسان عمل كرده اند ، وارد بهشت مى شوند ، امّا يكى از آن دو ، ديگرى را برتر از خود مى بيند . پس مى گويد : پروردگارا ! از چه رو او را برترى دادى ، در حالى كه عمل هر دوى ما يكسان بوده است؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد : «او از من درخواست كرد و تو درخواست نكردى».
[١] يا : دعا كردن ، خود ، نوعى افزونى نعمت است (م).