٤٧٧.إتحاف السادة المتّقين ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: از پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال شد : چرا يعقوب ، آمرزش خواهى براى فرزندانش را به تأخير انداخت؟ فرمود : «به سحر موكولشان كرد به اين خاطر كه دعاى سحرگاهان ، مستجاب مى شود» .

٤٧٨.تفسير القمّى : پس از آن كه پسران يعقوب عليه السلام پيراهن [يوسف عليه السلام ] را آوردند و بر صورت او افكندند و او بينايى اش را بازيافت ، يعقوب و خانواده اش از باديه كوچيدند ، يعقوب به آنان گفت : «به شما نگفتم كه من از [لطف] خدا ، آن مى دانم كه شما نمى دانيد؟». پسرانش گفتند : پدر جان! براى گناهان ما طلب آمرزش كن . ما خطاكار بوديم. يعقوب به ايشان گفت : به زودى از پروردگارم برايتان طلب آمرزش خواهم كرد ، كه او آمرزگار و مهربان است». و اين كار را تا سحر ، به تأخير افكند ؛ چرا كه دعا و استغفار ، در سحرگاه مستجاب مى شود .

٤٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل در واپسين ساعتِ باقى مانده از ساعات شب ، به فرشته اى مى فرمايد تا ندا در دهد ، آن سان كه از شرق تا غرب عالم ، به استثناى جنّ و انس ، ندايش را مى شنوند كه : «هان! آيا كسى هست كه آمرزش بطلبد تا آمرزيده شود؟ آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه اش پذيرفته شود؟ آيا كسى هست كه دعاى خيرى كند تا دعايش مستجاب شود؟ آيا كسى هست كه درخواست كند تا خواسته اش برآورده شود؟ آيا كسى هست كه چيزى بخواهد و مطلوبش داده شود؟ اى جوياىِ خير ! بيا . اى بدى كننده ! بس كن . بار خدايا! به هر انفاق كننده مالى ، عوض عطا كن و به هر آن كس كه از انفاقِ مالى خوددارى مى ورزد ، زيان دِه ( / مالش را تلف كن)» .

٤٨٠.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از رزيق ـ: امام صادق عليه السلام فرمود : «بر شما باد دعا و التماس به درگاه خداوند عز و جل در آن ساعتى كه خداى عز و جلدر آن ساعت ، هيچ نيكوكار و بدكارى را نوميد نمى سازد» . گفتم : فدايت شوم! آن ، چه ساعتى است؟ فرمود : «ساعتى كه ايّوب عليه السلام در آن ، دعا كرد و از رنجورى خويش به درگاه خداوند عز و جل شكايت بُرد و خداوند عز و جل رنج را از او زدود . يعقوب عليه السلام در آن دعا كرد و خداوند ، يوسف عليه السلام را بازگردانْد و اندوه او را بُرد . محمّد صلى الله عليه و آله در آن ، دعا كرد و خداوند عز و جل گرفتارى اش را برطرف ساخت و او را كه مأيوس شده بود ، بر مشركان ، چيره گردانيد . من ضمانت مى كنم كه خداوند عز و جل در آن ساعت ، هيچ نيكوكار و بدكارى را نوميد برنگردانَد . دعاى نيكوكار درباره خودش و ديگران ، مستجاب مى شود و دعاى بدكار درباره ديگران و خداوند ، اجابتش را متوجّه دوستى از دوستان خويش مى كند . پس دعا كردن در اين وقت را غنيمت بشماريد».