نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٧
٢٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى نهانى ، هفتاد برابر دعاى آشكار ، ارزش دارد . خداوند سبحان ، زكريا عليه السلام را چنين ستوده است : «آن گاه كه پروردگارش را نهانى ندا داد» .
٢٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يك دعاى نهانى ، با هفتاد دعاى آشكارا ، برابرى مى كند.
٢٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن شب كه مرا به آسمان بردند ... به من ندا آمد كه : « ... اى محمّد ! هر گاه كسى از امّتت غم هايش بسيار شد ، نهانى مرا بخواند».
٢٤٨.امام صادق عليه السلام : بزرگىِ ثواب دعا و تسبيحى را كه بنده در خلوت خويش مى كند ، جز خداوند ـ تبارك و تعالى ـ كسى نمى داند.
٢٤٩.امام صادق عليه السلام : لقمان به فرزندش گفت : « ... وقتى بر مَركب خويش سوارى ، به خواندن كتاب خدا بپرداز ، وقتى سرگرم كار هستى ، تسبيح بگو و هر گاه تنها بودى ، به دعا مشغول شو».
٢٥٠.امام رضا عليه السلام : يك دعاى نهانى بنده ، برابر با هفتاد دعاىِ آشكار است.
نكته
در باب هفتم از فصل سوم خواهد آمد كه يكى از عوامل مؤثر در اجابت دعا ، اجتماع اهل ايمان در دعا است وبا عنايت به اين كه دعاى جمعى نمى تواند مخفى و سرّى باشد ، در جمع ميان روايات گذشته و روايات اين باب مى توان گفت : درخواست هايى كه نيايشگر براى جمع دارد بهتر است در جمع مطرح شود و درخواست هايى كه براى خود دارد به ويژه آنچه كه مربوط به شؤون خصوصى وى است بهتر است به طور سرى از خداوند متعال بخواهد .