نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٩
١٣٨.امام على عليه السلام ـ در بيان گفتگوى خداوند بزرگ با توانگران و درويشا: سپس ، كافر درويش را صدا مى زنند و خداوند به او مى فرمايد : «اى پسر آدم! با دستورهايم به تو ، چه كردى؟» . او مى گويد : مرا به بلاى دنيا (فقر) گرفتار ساختى ، تا جايى كه ياد خودت را از خاطرم بردى و مرا از آنچه براى آن آفريده ام بودى ، غافل نمودى. خداوند به او مى فرمايد : «چرا مرا نخواندى تا روزى ات دهم و از من درخواست نكردى تا عطايت كنم؟» اگر بگويد : پروردگارا ! فراموش كردم ، به هلاكت درمى افتد و اگر بگويد : تو را نمى شناختم ، باز به هلاكت درمى افتد . پس خداوند به او مى فرمايد : «اگر بدانى كه براى تو چه دارم ، بسى گريه مى كنى».
١٣٩.امام صادق عليه السلام : هر كه از فضل خداوند عز و جل درخواست نكرد ، به فقر در افتاد.
٤ / ٢
نكوهش خسته شدن از دعا
١٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از دعا كردن خسته نشويد ؛ زيرا شما نمى دانيد كه چه وقت ، دعايتان مستجاب مى شود .
١٤١.عدّة الداعى : در وحى قديم (كتب آسمانى گذشته) آمده است : «از دعا كردن ، خسته مشو ؛ زيرا من از اجابت كردن ، خسته نمى شوم».