١٢٦.امام كاظم عليه السلام : هيچ بلايى نيست كه بنده مؤمنى بدان گرفتار آيد و خداوند عز و جل ، او را توفيق دعا كردن دهد ، مگر اين كه آن بلا ، به زودى برطرف شود و هيچ بلايى نيست كه بنده اى مؤمن بدان گرفتار آيد و از دعا كردن خوددارى ورزد ، مگر اين كه آن بلا به درازا كشد . پس ، هرگاه بلا فرود آمد ، به درگاه خداوند عز و جل دعا و التماس كنيد.

١٢٧.داوود عليه السلام : براى خداوند ، خشم ها و عذاب هايى است . پس هرگاه آنها را ديديد ، زخم هايتان را با دعا درمان كنيد ؛ زيرا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد : «اگر مردان خاشع ، كودكان شيرخوار و حيوانات چرنده نبودند ، سيلاب عذاب را بر شما فرو مى ريختم».

ر . ك : ص ٧٥ (برگرداندن قضا)

٣ / ٩

شفاى هر دردى

١٢٨.الكافى ـ به نقل از علاء بن كامل ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود : «بر تو باد دعا ؛ زيرا كه آن ، شفاى هر دردى است» .

١٢٩.فلاح السائل ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم : آيا [درست است كه ]پيامبر خدا درباره سياه دانه فرموده است : «در آن ، شفاى هر دردى است ، بجز مرگ»؟ فرمود : «آرى» . سپس فرمود : «آيا تو را از چيزى آگاه نسازم كه شفاى هر دردى و مرگى است؟» . گفتم : چرا . فرمود : «دعا».

ر . ك : دانش نامه احاديث پزشكى : بخش دوم / فصل چهارم : وظايف بيماران / دعا كردن .