١٠٤٨.امام صادق عليه السلام : على عليه السلام هرگاه چيزى او را به وحشت مى انداخت ، به نماز پناه مى برد. سپس اين آيه را تلاوت كرد : «و از صبر و نماز ، كمك بجوييد» .

١٠٤٩.الدعوات : روايت شده است كه امام زين العابدين عليه السلام بر مردى گذشت كه بر در خانه مردى نشسته بود . به او فرمود : «چه موجب شده است كه بر درِ سراى اين خوش گذران زورگو بنشينى؟». گفت : گرفتارى . فرمود : «برخيز تا تو را به درِ خانه اى بهتر از خانه او، و به خداوندى كه برايت بهتر از اوست ، راهنمايى كنم» . پس، دست او را گرفت و به مسجد (مسجد پيامبر خدا) برد و فرمود : «رو به قبله بِايست و دو ركعت نماز بخوان و سپس دستانت را به درگاه خداى عز و جل بردار و خداوند را ثنا گو و بر پيامبرش صلوات فرست و سپس آخر سوره حشر و شش آيه نخست سوره حديد و دو آيه اى را كه در آل عمران است ، [١] بخوان. آن گاه از خداوند سبحان درخواست كن، كه هر چه بخواهى ، به تو مى دهد» .

١٠٥٠.امام صادق عليه السلام : اى مِسمَع! چرا هرگاه غمى از غم هاى دنيا به يكى از شما مى رسد ، وضو نمى گيرد و به مسجد نمى رود و دو ركعت نماز نمى گزارد و در آن خدا را نمى خواند؟ مگر نشنيده اى كه خداوند مى فرمايد : «از صبر و نماز ، كمك بجوييد» ؟

١٠٥١.امام صادق عليه السلام : هر گاه حاجتى داشتى ، دو ركعت نماز بگزار و بر محمّد و خاندان محمّد صلوات بفرست و درخواست كن ، كه حاجتت داده مى شود .

[١] راوندى رحمه الله مى گويد : شايد مراد از دو آيه، آيه مُلك باشد . من (علاّمه مجلسى) مى گويم : چون اين دو [در واقع] ، دو آيه هستند و از باب اراده جنس، به آنها يك آيه گفته مى شود . احتمال هم دارد كه مراد ، آيه مُلك و آيه «شهد اللّه » باشد (بحار الأنوار : ج ٩١ ص ٣٧٥) .