١٠٣٧.امام صادق عليه السلام : خداوند هر گاه بنده اى را دوست بدارد ، او را با بلا و گرفتارى مورد عنايت قرار مى دهد ، همچنان كه كسانِ مريض با دادن نوبرى به او ، او را مورد توجّه قرار مى دهند ، و دو فرشته بر وى مى گمارد و به آن دو مى فرمايد : «بدنش را بيمار كنيد و معيشتش را تنگ سازيد و خواسته اش را برآورده نسازيد تا مرا بخواند ؛ زيرا صدايش را دوست دارم» . و هر گاه دعا كند ، مى فرمايد : «براى بنده ام ثواب آنچه را از من درخواست كرد ، بنويسيد و دو چندانش كنيد تا نزد من آيد و آنچه نزد من است ، براى او بهتر است». و هر گاه از بنده اى بيزار باشد ، دو فرشته بر او مى گمارد و مى فرمايد : «بدنش را سالم بداريد و روزى اش را گشايش دهيد و خواسته اش را سهولت بخشيد و كارى كنيد كه ياد مرا فراموش كند ؛ زيرا صداى او را خوش نمى دارم ، تا آن گاه كه نزد من آيد و آنچه نزد من است ، براى او بدتر است .»

١٠٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ بنده مؤمنش را با انواع بلاها مى نوازد ، همچنان كه آقاى خانه با آوردن خوراكى هاى نوبر ، افراد خانواده اش را مورد نوازش قرار مى دهد . خداوند عز و جل مى فرمايد : «به عزّت و جلالم و به عظمت و شكوهم سوگند ، من دوستم را از اين كه در سراى دنيا چيزى عطايش كنم كه از ياد من غافلش گرداند ، محروم مى سازم تا مرا بخواند و من دعا و صداى او را بشنوم ، و آرزوى كافر را برآورده مى سازم تا مرا نخواند و صدايش را نشنوم ؛ چون از او نفرت دارم».

١٠٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند سبحان ، بنده را گرفتار مى كند تا دعا و زارى او را بشنود.

١٠٤٠.الكافى ـ به نقل از منصور صيقل ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : [آيا] ممكن است كه انسان دعا كند و دعايش مستجاب شود ، سپس برآوردن حاجتش تا مدّتى به تأخير بيفتد؟ فرمود : «آرى» . گفتم : چرا؟ تا بيشتر دعا كند؟ فرمود : «آرى».