نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٣٣
باب نهم : كسى كه دعايش مستجاب نمى شود
قرآن
«و آنان كه در دوزخ اند به دوزخ بانان مى گويند : پروردگارتان را بخوانيد تا يك روز ، عذاب ما را سبك گرداند . گويند : مگر پيامبرانتان دلايل روشن به سوى شما نياوردند؟ گويند : چرا . گويند : پس ، بخوانيد ؛ ولى دعاى كافران جز در بيراهه نيست» .
«تا آن گاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد ، گويد : «پروردگارا! مرا باز گردان . شايد من در آنچه وا نهاده ام ، كار نيكى انجام دهم» . نه چنين است . اين ، سخنى است كه او گوينده آن است و پيشاپيش آنان ، برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند» .
حديث
١٠٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پنج كس اندكه دعايشان مستجاب نمى شود : يكم . مردى كه خداوند طلاق زنش را در اختيار او قرار داده است و زنش او را مى آزارد و او [آن مقدار ]دارد كه مهريه اش را بدهد ؛ امّا طلاقش نمى دهد [و به نفرين روى مى آورد] ، دوم . مردى كه غلامش سه بار گريخته ؛ امّا او را نفروخته است ، سوم . مردى كه از كنار ديوار كجى بگذرد و تند رد نشود تا ديوار بر او فرود آيد ، چهارم . مردى كه پولى به كسى قرض دهد و بر آن گواه نگيرد ، و پنجم . مردى كه در خانه اش بنشيند و بگويد: «خدايا! مرا روزى ده» و در طلب آن بر نيايد.