نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١١
٩٦٥.امام كاظم عليه السلام : هر گاه يكى از شما بيمار شد ، به مردم اجازه دهد كه نزد او بروند ؛ زيرا هيچ كس [از عيادت كنندگان ]نيست، مگر آن كه يك دعاى اجابت شده دارد.
٩٦٦.طبّ الأئمّة ـ به نقل از وشّاء ـ: امام رضا عليه السلام فرمود : «هر گاه يكى از شما بيمار شد ، به مردم اجازه دهد كه نزد او بروند ؛ زيرا هيچ كسى [از عيادت كنندگان ]نيست ، مگر آن كه يك دعاى مستجاب شده دارد» .
٧ / ١٨
نيازمند و نيكى كننده به او
٩٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى احسان شونده در حقّ احسان كننده رد نمى شود.
٩٦٨.امام على عليه السلام : هر گاه به نيازمندْ چيزى داديد ، از او بخواهيد كه برايتان دعا كند ؛ زيرا دعاى او در حقّ شما قبول مى شود ؛ ولى درباره خودش قبول نمى شود ؛ چون اين جماعت ، دروغ مى گويند.
٩٦٩.امام زين العابدين عليه السلام : دعاى گداى فقير ، رد نمى شود.
٩٧٠.عدّة الداعى : [امام زين العابدين عليه السلام ] به خدمتكار[ش ]دستور مى داد كه : «هر گاه به فقير چيزى دادى ، از او بخواه برايت دعاى خير كند».
٩٧١.امام زين العابدين عليه السلام : هر كس به بينواى درويش صدقه اى دهد و آن بينوا در آن لحظه برايش دعايى كند ، حتما دعايش مستجاب مى شود.