نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩٧
٩٣٦.امام على عليه السلام : دعاى ستم ديده به درگاه خداوند پاك ، پذيرفته مى شود ؛ چرا كه او حقّ خويش را مى طلبد و خداى متعال ، دادگرتر از آن است كه حقّ حقدارى را از او باز دارد.
٩٣٧.امام على عليه السلام : از نفرين ستم ديده بترسيد ؛ چرا كه او حقّ خود را از خداوند مى خواهد و خداى پاك ، كريم تر از آن است كه حقّى از او خواسته شود و ندهد.
٩٣٨.امام على عليه السلام : كارگرترينِ تيرها ، دعاى ستم ديده است.
٩٣٩.امام حسن عليه السلام : ميان آسمان و زمين ، به اندازه دعاى ستم ديده و امتداد نگاه ، فاصله است.
٩٤٠.امام صادق عليه السلام : زنهار كه عليه مسلمان ستم ديده اى يارى دهيد كه اگر به درگاه خدا نفرينتان كند ، نفرينش در حقّ شما مستجاب مى شود . پدرمان پيامبر خدا مى فرمود : «دعاى مسلمان ستم ديده ، مستجاب است».
٩٤١.الكافى ـ به نقل از على بن اسباط ، از امامان عليهم السلام: از اندرزهاى خداوند عز و جل به عيسى عليه السلام اين بود كه : «اى عيسى! از دعاى ستم ديده بترس ؛ زيرا من با خود عهد بسته ام كه درِ آسمان را به روى آن بگشايم و دعاى او را ، ولو پس از چندى ، اجابت كنم».
٩٤٢.جامع الأحاديث ، قمّى ـ به نقل از مكحول ـ: به ابوذر غفارى گفته شد : ... دعاى كدام دعاكننده زودتر اجابت مى شود؟ گفت : ستم ديده اى كه ياورى جز خدا ندارد.