نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٨٣
٨٩٩.امام صادق عليه السلام : هيچ گاه چهار تن گِرد هم نيامدند و براى مطلبى واحد به درگاه خدا دعا نكردند ، مگر اين كه با اجابت آن از هم جدا شدند.
٩٠٠.امام صادق عليه السلام : هيچ گاه چهل مرد گِرد هم نيامدند و براى كارى به درگاه خداوند عز و جلدعا نكردند ، مگر آن كه خداوند ، دعايشان را اجابت كرد. اگر چهل نفر نبودند ، چهار نفر ، ده بار دعا كنند ، حتما خداوند دعايشان را اجابت مى كند و اگر چهار نفر نبودند ، يك نفر ، چهل بار دعا كند ، خداوند عزيزِ جبّار ، دعايش را اجابت مى كند.
٩٠١.امام صادق عليه السلام : پدرم [امام باقر عليه السلام ] ، هر گاه پيشامدى اندوهناكش مى ساخت ، زنان و كودكان را گِرد مى آورد ، سپس دعا مى كرد و آنها «آمين» مى گفتند.
٩٠٢.امام صادق عليه السلام : از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليه السلام اين بود : « ... اى عيسى! بعد از گناه ، به درگاه من توبه كن و مرا به توبه كنندگان ، يادآور شو و به من ، ايمان بياور و به مؤمنان ، نزديك شو و به آنان بفرما كه همراه تو مرا بخوانند».
٩٠٣.سعد السعود : از سنّت هاى ادريس عليه السلام كه به خطّ عيسى [١] است و آن را از سُريانى به عربى برگردانيده ، اين است : « ... در بيشتر اوقاتتان ، خدا را بخوانيد و در دعايتان ، هميار و هم آوا باشيد ؛ زيرا خداوند ، چنانچه هميارى و اتّحاد در شما ببيند ، دعايتان را اجابت مى كند ، حاجت هايتان را برآورده مى سازد و شما را به آرزوهايتان مى رساند و عطاياى خويش را از خزانه هاى پايان ناپذيرش بر شما سرازير مى كند».
[١] مقصود از عيسى ، در اين جا ، ظاهرا مترجم متن مذكور به عربى است .