برخى مى گويند : اسم اعظم، وجود دارد ؛ امّا كسى جز خداوند متعال، از آن آگاهى ندارد . برخى مى گويند : اسم اعظم خدا ، در ميان اسماى حُسنا پنهان است. برخى مى گويند : اسم اعظم ، هر اسمى است كه بنده، پروردگار خود را با همه وجود ، به آن بخواند . [١] برخى گفته اند : اسم اعظم ، نامى است كه جامع همه نام هاى الهى باشد . [٢] برخى گفته اند : انبيا، تجلّى نام هاى اصلىِ حق هستند و اين نام هاى اصلى ، همگى داخل در اسم اعظم (اسم جامع) و مظهر حقيقت محمّدى اند . [٣] بارى ، اختلاف نظر در تبيين آنچه حقيقتش حتى براى محقّقانْ مشخص نيست، طبيعى است ؛ ولى از آن جا كه ديدگاه هاى مختلف را در اين زمينه مطالعه كرده ايم ، كلام علاّمه طباطبايى را در تبيين اسم اعظم، بهترين تحقيق يافته ايم .

بهترين تحقيق در تبيين اسم اعظم

علاّمه سيّد محمّدحسين طباطبايى رحمه الله در پاسخ اين سؤال كه : «معناى اسم اعظم چيست؟» مى گويد : «در ميان مردم، شايع شده كه اسم اعظم، اسمى است لفظى، از اسماى خداى متعال، كه اگر خدا را به آن بخوانند، دعا مستجاب مى شود و در هيچ مقصدى، از تأثير باز نمى ماند، و چون در ميان اسماى حسناى خدا به چنين اسمى دست نيافته اند و در لفظ جلاله (اللّه ) نيز چنين اثرى نديده اند، معتقد

[١] براى اطلاع بيشتر درباره ساير اقوال، ر . ك : الحاوى ، سيوطى : ج ٢ ص ١٣٥ ح ١٣٩ .[٢] التعريفات : ص ١٠ ـ ١١ .[٣] شرح فصوص الحكم ، قيصرى : ص ١٠٨ .