٨٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل داراى نود و نه نام است كه هر كس خدا را با آنها بخواند ، او پاسخش مى دهد ، و هر كس آنها را بشمارد ، به بهشت مى رود، [١] و خداوند عز و جلفرموده است : «و همه نام هاى نيكو متعلّق به خدايند . پس ، او را بدانها بخوانيد» .

٨٢٣.الكافى ـ به نقل از ابو حمزه ثمالى ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم : مقصود خداوند از اين سخنش درباره يحيى كه : «و مهربانى اى از جانب خود و پاكى اى [به او داديم]» چيست؟ فرمود : «مهرورزى خداوند» . گفتم : مهرورزى خدا به او تا چه اندازه رسيد؟ فرمود : «تا اندازه اى كه هر گاه مى گفت : اى خداوند من ، خداى عز و جل مى فرمود : بله ، اى يحيى» .

٨٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دست به سوى خداى متعال بردارد و سه مرتبه با زارى و التماس بگويد : «پروردگارا !» ، خداى متعال دستانش را از رحمت پُر مى كند.

[١] صدوق رحمه الله گفته است : معناى اين سخن پيامبر كه : «خداوند ـ تبارك و تعالى ـ نود و نه نام دارد . هر كس آنها را بشمارد ، به بهشت مى رود» ، احاطه بر آنها و شناخت معانى آنهاست ، نه شمردن آنها (التوحيد : ص ١٩٥ ذيل ح ٩) . علاّمه طباطبايى رحمه اللهمى گويد : مراد از عبارت «هر كه آنها را بشمارد ، به بهشت مى رود» ، ايمان داشتن به اين معناست كه خداوند متعال به همه آنچه اين نام ها بر آن دلالت دارند ، متّصف است و استثنا هم ندارد (الميزان فى تفسير القرآن : ج ٨ ص ٣٥٩).