٨٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در نيمه شب ، درهاى آسمان گشوده مى شوند و منادى اى ندا مى دهد : «آيا كسى هست كه دعا كند تا دعايش مستجاب گردد؟ آيا كسى هست كه چيزى بخواهد تا به او داده شود؟ آيا غم زده اى هست تا غمش زدوده شود؟». پس ، هيچ مسلمانى نيست كه دعايى كند ، مگر آن كه خداوند دعايش را مستجاب فرمايد ، بجز زن زناكارى كه از راه زنا دادن كسب مى كند ، يا باجگير.

٨٠٢.أعلام الدين : امام على عليه السلام در يكى از خطبه هايش در روز جمعه فرمود : «اى مردم! هفت مصيبتِ بزرگ است كه از آنها به خدا پناه مى بريم : عالِمى كه بلغزد ، عابدى كه [از عبادتش ]زده شود ، مؤمنى كه [ايمانش] خلل يابد ، و امينى كه خائن شود ، و توانگرى كه نادار شود ، و عزيزى كه خوار گردد ، و فقيرى كه بيمار شود». مردى به امام عليه السلام گفت : راست گفتى ، اى امير مؤمنان! تويى قبله ، آن گاه كه به گم راهى در افتيم ، و نور ، آن گاه كه تاريكى ، ما را فرو گيرد . حال از تو درباره اين فرموده خداوند متعال مى پرسيم كه : «مرا بخوانيد تا پاسختان دهم» . پس چرا دعا مى كنيم و پاسخى داده نمى شويم؟ فرمود : «زيرا دل هايتان به هشت چيز خيانت كرده است: نخست ، آن كه : شما خدا را شناختيد ؛ امّا حقّ او را چنان كه بر شما واجب ساخته است ، ادا نكرديد . پس ، شناخت شما به كارتان نيامده است. دوم ، آن كه : شما به پيامبر او ايمان آورديد ؛ امّا سپس بر خلاف سنّت (روش) او رفتار كرديد و شريعتش را ميرانديد . پس ، كجاست ثمره ايمانتان؟ سوم ، آن كه : شما كتاب او را كه بر شما فرو فرستاده شده است ، خوانديد ؛ امّا به آن عمل نكرديد و گفتيد : شنيديم و فرمان برداريم . سپس مخالفت كرديد. چهارم ، آن كه : گفتيد از آتش مى ترسيد ، در حالى كه هر زمان ، پيكرهاى خود را با گناهانتان ، به سوى آتش مى بريد . پس ، كجاست ترستان؟ پنجم ، آن كه : گفتيد خواهان بهشت هستيد ، در حالى كه هر زمان ، كارى مى كنيد كه شما را از آن دور مى گرداند . پس ، كجاست بهشت خواهى شما؟ ششم ، آن كه : نعمت خداوندگار را خورديد ؛ امّا سپاس آن را نگزارديد. هفتم ، آن كه : خدا شما را به دشمنى با شيطان فرمان داد و فرمود : «شيطان ، دشمن شماست . پس شما نيز او را دشمن خود گيريد» ؛ امّا شما بى هيچ سخنى ، با او (خدا) دشمنى نموديد و بى هيچ مخالفتى ، با او (شيطان) دوستى ورزيديد. [١] هشتم ، آن كه : عيب هاى مردم را پيش چشم خود قرار داده ايد و عيب هاى خود را پشت سرتان نهاده ايد . كسانى را سرزنش مى كنيد كه خودتان به سرزنش سزاوارتر از آنانيد . با وجود اينها ، چه دعايى برايتان مستجاب شود؟ شما درها و راه هاى دعا را بسته ايد . پس ، از خدا بترسيد و كردارتان را درست كنيد . و درون هايتان را خالص گردانيد و امر به معروف و نهى از منكر كنيد تا خداوند دعايتان را مستجاب فرمايد».

[١] در بحار الأنوار (ج ٩٠ ص ٣٧٧ ح ١٧) و مستدرك الوسائل (ج ٥ ص ٢٦٩) آمده است : ظاهرا عبارت چنين باشد : «پس شما در حرف ، با او دشمنى كرديد و با مخالفت [با فرمان خدا ،] با او دوستى نموديد».