نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩١
٧٩٨.امام صادق عليه السلام : خداوند به حسابرسى از مؤمن مى پردازد و مى فرمايد : «اين حساب را مى شناسى؟». مى گويد : نه ، اى خداوندگار من ! مى فرمايد : «در فلان و بهمان شب ، در فلان و بهمان ساعت ، دعا كردى و من آن را برايت ذخيره كردم». سپس مى فرمايد : «حال ، نظرت درباره دهِش پاداش خداوند چيست؟». مى گويد : اى خداوندگار من ! كاش هيچ چيز [از دعاهايم ]را در دنيا برآورده نمى ساختى و براى آخرتم مى اندوختى .
٧٩٩.امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل دنيا را به دوست و دشمنش مى دهد ؛ امّا آخرت را جز به كسى كه دوستش مى دارد ، نمى دهد . مؤمن از دنيا به اندازه ردّ يك تازيانه از پروردگارش درخواست مى كند و خدا به او نمى دهد ؛ امّا آخرت را كه درخواست مى كند ، هر چه بخواهد ، به او مى دهد . و به كافر پيش از آن كه از او درخواست كند ، آنچه از دنيا بخواهد ، به او مى دهد ؛ ولى از آخرت به اندازه ردّ تازيانه اى [هم ]از او درخواست مى كند و به او نمى دهد.
٣ / ١٤
اين چند صفت
٨٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به موسى عليه السلام وحى فرمود كه : «قوم تو ، مسجدهايشان را ساختند و دل هايشان را ويران كردند و مانند خوك هاى پروارى در هنگام ذبح فربه گشتند . و من آنها را مى نگرم و لعنتشان مى كنم ، و نه دعايشان را مى پذيرم و نه درخواست هايشان را برآورده مى سازم».