٧٦٤.امام صادق عليه السلام : از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليه السلام ، اين بود كه به او فرمود : «اى عيسى! ... به ستمكاران بنى اسرائيل بگو : در حالى كه زير پاهايتان حرام و در خانه هايتان بت قرار دارد ، مرا نخوانيد ؛ زيرا من با خود ، عهد استوار بسته ام كه هر كس مرا بخواند ، پاسخش بدهم ، و پاسخ من به آنان تا زمانى كه [از محفل دعا] پراكنده شوند ، لعنت كردن ايشان است».

٧٦٥.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل مى فرمايد : «به عزّت و جلالم سوگند كه دعاى ستم ديده اى را در حقّ ستم كننده بدو ، كه خود نسبت به ديگرى چنان ستمى را روا داشته است ، اجابت نمى كنم».

٧٦٦.امام صادق عليه السلام : هر كس ستمكارى را در ستمش ، معذور بدارد (ستم او را توجيه كند)، خداوند كسى را بر او مسلّط مى گرداند كه به وى ستم كند . پس چنانچه [براى رفع ستم او از خود] دعا كند ، خداوند دعايش را مستجاب نمى كند و در برابر ستمى هم كه به او مى شود ، به وى اجرى نمى دهد.

٧٦٧.امام صادق عليه السلام : هر گاه به مردى ستم شود و او پيوسته ستمگرش را نفرين كند ، خداوند عز و جل مى فرمايد : «هم اكنون ، يك نفر هم تو را نفرين مى كند و مى گويد كه تو به او ستم كرده اى . پس ، اگر مى خواهى ، نفرين هر دوى شما را اجابت كنم ، و اگر مى خواهى ، نفرين هر دوى شما را به تأخير افكنم تا مشمول عفوم شويد».