٣٦.امام زين العابدين عليه السلام : هر كس پيش از آن كه بلا [و گرفتارى] بر او فرود آيد ، دعا كند ، در آن هنگام كه بلا بر وى نازل گردد ، دعايش مستجاب مى شود و هر كس پيش تر دعا نكند و بعد ، بلا بر او نازل گردد ، دعايش مستجاب نمى شود.

٣٧.امام زين العابدين عليه السلام : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به داوود عليه السلام وحى فرمود : «اى داوود! در روزهاى خوشى ات مرا ياد كن ، تا در روزهاى رنج و ناخوشى ات ، تو را پاسخ گويم».

٣٨.امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى ايشان در هنگام سختى ها ـ: بار خدايا! ... مرا از آنانى قرار ده كه در هنگام آسايش ، مخلصانه تو را مى خوانند ، آن سان كه درماندگان از سرِ اخلاص تو را مى خوانند ، كه به راستى ، تو ستوده صفات و بزرگوارى.

٣٩.امام رضا عليه السلام : ابو جعفر (امام باقر) عليه السلام پيوسته مى فرمود : «مؤمن ، بايد دعاكردنش در هنگام آسايش ، همانند دعا كردنش در هنگام سختى باشد ، نه اين كه هرگاه به او عطا شد، [در دعا كردن ]سست شود. پس ، از دعا كردن خسته مشو ؛ چرا كه دعا ، نزد خداوند عز و جل جايگاهى والا دارد».

[١] يعنى اين گونه نباشد كه صبر كنيد هر گاه گرفتارى و بلايى بر شما نازل شد ، براى رفع آن دعا كنيد ؛ زيرا معلوم نيست كه در آن هنگام ، دعايتان اجابت شود ؛ بلكه پيش از آن ، همواره دعا كنيد تا شايد در وقتى مناسب پذيرفته گردد و بلايى بر شما نازل نشود ( م ) .