نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢١
٦٧٩.عدّة الداعى : از جمله سخنانى كه خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود ، اين بود كه : «هر كه تنها به من تكيه كند ، او را كفايت مى كنم ، و هر كه از من درخواست كند ، به او عطا مى كنم ، و هر كه مرا بخواند ، پاسخش مى دهم».
٦٨٠.امام على عليه السلام : هر كه درِ خدا را بكوبد ، به رويش باز مى شود.
٦٨١.امام على عليه السلام : هر كه از خدا [براى ورود،] اجازه بطلبد ، اجازه اش مى دهد.
٦٨٢.امام على عليه السلام : هر كه خدا را بخواند ، پاسخش مى دهد.
٦٨٣.امام على عليه السلام : هر كه به خدا توكّل كند ، خداوند او را از ديگران بى نياز مى كند ، و هر كه از او درخواست كند ، به او عطا مى نمايد.
٦٨٤.بحار الأنوار : در كتاب ادريسِ پيامبر عليه السلام آمده است : «هر كه به خدا توكّل كند ، خداوند امورش را كفايت مى كند ، و هر كه از او نگهدارى طلبد ، خداوند نگهدارش خواهد بود ، و هر كه درِ او را بكوبد ، برايش مى گشايد ، و هر كه از او درخواست كند ، كامياب مى شود».
٦٨٥.امام زين العابدين عليه السلام ـ در «مناجات اميدواران» ـ: معبود من! كيست كه بر تو وارد شده و درخواست پذيرايى تو را كرده باشد و پذيرايى اش نكرده باشى؟ كيست كه به اميد بخشش تو به درگاهت بار افكنده باشد و تو به او احسان نكرده باشى؟ آيا خوب است كه نوميد از درگاهت باز گردم ، در حالى كه جز تو ، آقايى موصوف به نيكوكارى و بزرگوارى نمى شناسم؟!
٦٨٦.امام زين العابدين عليه السلام ـ در زيارت «امين اللّه » ـ: بار خدايا! ... صداى دعاكنندگان به درگاه تو فراز مى آيد ، و درهاى اجابت برايشان باز است ، و دعاى كسى كه با تو مناجات كند ، مستجاب است.