نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٧
٦٣٠.امام صادق عليه السلام ـ به مردى كه گفت : برايم دعا كنيد كه خداوند ، مرا: خداوند ، روزى هر كه را بخواهد ، به دست هر كس كه بخواهد ، تقسيم مى كند ؛ امّا از خدا بخواه تو را از حاجتى كه ناچار شوى به فرومايگان خلقش رو بيندازى ، بى نياز گردانَد.
٩ / ٣
بار خدايا! كيفر مرا در همين دنيا قرار ده
٦٣١.امام على عليه السلام ـ در بيان فضايل پيامبر خدا ـ: محمّد صلى الله عليه و آله نيز .. . رنجور را شفا بخشيد . روزى نشسته بود و از مردى از يارانش جويا شد . گفتند : اى پيامبر خدا ! او از رنجورى ، مانند جوجه بى پَر شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله نزد او رفت و ديد كه از شدّت بيمارى ، چون جوجه شده است . فرمود : «زمانى كه تن درست بودى ، دعايى مى كردى؟». مرد گفت : آرى . مى گفتم : پروردگارا ! هر كيفرى كه مى خواهى در آخرت با آن مرا مجازات كنى ، در همين دنيا برايم قرار ده. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : «چرا نگفتى : بار خدايا! در دنيا و آخرت ، به ما نيكى عطا فرما و از عذاب آتش ، نگاهمان بدار ؟». مرد ، اين را گفت و در دَم ، بهبود يافت و تن درست ، از جا برخاست و با ما بيرون آمد.