٦٢٨.الدعاء ـ به نقل از أبو الغصين طايى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نماز مى خواند كه شنيد مردى پشتِ سرش نماز مى خواند و مى گويد : بار خدايا ! دنيا را چنان كه خود مى بينى ، به من بنمايان . چون پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را تمام كرد ، فرمود : «چه كسى بود دعا مى كرد؟» . مرد گفت : من . فرمود : «خداوند ، دنيا را آن گونه نمى بيند كه تو آن را مى بينى . پس ، هر گاه خواستى درخواست كنى ، بگو : بار خدايا ! دنيا را آن گونه كه بندگان شايسته ات مى بينند ، به من بنمايان».

٩ / ٢

بار خدايا! مرا نيازمند احدى از خَلقت مگردان

٦٢٩.امام على عليه السلام : من گفتم : بار خدايا ! مرا محتاج احدى از خَلقت مگردان . پيامبر خدا فرمود : «اى على ! چنين مگو ؛ زيرا هيچ كس نيست ، مگر آن كه به مردم نيازمند است» . گفتم : پس چه بگويم ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «بگو : بار خدايا ! مرا نيازمند بَدانِ از خلقت ، قرار مده». گفتم : اى پيامبر خدا ! بَدان خلق او چه كسانى هستند؟ فرمود : «كسانى كه هر گاه دَهند ، منّت نهند و هر گاه ندهند ، بد گويند».