نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٧
٢٤.امام على عليه السلام ـ در وصف پيروان اهل بيت عليهم السلام ـ: رنگِ رخسارشان از شب خيزى زرد است ... ، لبانشان از بسيارىِ دعا ، خشكيده است و گَرد خاكساران بر [چهره ]آنان است.
٢٥.امام باقر عليه السلام ـ به عمرو بن ابى مقدام ـ: اى ابو مقدام! پيروان على ، پريده رنگ و نزار و تكيده اند ، لبانشان خشكيده است ... . چون تاريكى شب ، آنان را فراگيرد ، زمين را فرش خود مى سازند و پيشانى هايشان را بر خاك مى گذارند . بسيار سجده مى كنند ، فراوان اشك مى ريزند ، فراوان دعا مى كنند و فراوان مى گِريند . در حالى كه مردم شادند ، آنان ، اندوهناك اند.
٢٦.امام باقر عليه السلام : سليمان بن داوود عليه السلام گفت : «آنچه به مردم داده شده و نشده است ، به ما داده شد و آنچه به مردم آموخته شده و نشده است ، به ما آموخته شد . با اين وصف ، چيزى برتر از خداترسى در نهان و آشكار ، ميانه روى در توانگرى و نادارى ، حق گويى در حال خوشى و خشم ، و زارى به درگاه خداوند عز و جل در همه حال ، نيافتيم».