٥٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان محلهاى [استجابت] دعا ـ: دست ها در چند جا [به دعا ]بلند مى شوند : در نماز ، در هنگام ديدن كعبه ، در بالاى صفا و مروه ، در شامگاه عرفه ، در جمع ، در دو جمره ، [١] و براى [نماز] ميّت.

٥٩٣.المزار الكبير : از امام صادق عليه السلام درباره مقام جبرئيل عليه السلام سؤال شد . فرمود : «زيرِ ناودان قرار دارد ؛ يعنى وقتى از باب معروف به باب فاطمه عليهاالسلام خارج مى شوى ، ناودان ، بالاى سرت و باب ، پشت سرت قرار مى گيرد. اگر توانستى در آن مقام ، دو ركعت نماز مستحبّى بخوانى ، اين كار را بكن ؛ زيرا هر كس در آن جا دعا كند ، حتما دعايش مستجاب مى شود .

٥٩٤.الكافى ـ به نقل از علاء بن مقعد ـامام صادق عليه السلام فرمود : «از زمانى كه خداوند ، آسمان ها و زمين ها را آفريد ، يك فرشته بر ركن يَمانى گماشته شد كه هِجّيرى جز آمين گفتن به دعاى شما ندارد . پس ، بنده بايد مواظب باشد كه چه دعايى مى كند» . گفتم : هجّير ، يعنى چه؟ فرمود : «لفظى از الفاظ عرب است ؛ يعنى : كارى جز اين ندارد».

٥٩٥.امام صادق عليه السلام ـ درباره دعا كردن در محل رُكن يمانى ـ: هيچ مؤمنى نيست كه در آن جا دعايى بكند ، مگر آن كه دعايش بالا رود تا به عرش بچسبد ، به طورى كه ميان آن و خداوند ، هيچ مانعى نيست.

[١] جَمَره اولى و وُسطى.