٥٧٢.امام كاظم عليه السلام : على بن ابى طالب عليه السلام مى فرمود : «خوش دارم كه مرد ، در سال ، چهار شبِ خودش را وقف عبادت كند : شب عيد فطر ، شب عيد قربان ، شب نيمه شعبان و شب اوّل ماه رجب».

٥٧٣.امام باقر عليه السلام : اجابت [دعا] را در هنگام افروختن پوست (راست شدن مو بر تن) ، هنگام سرازير شدن اشك ، هنگام بارش باران و هنگامى كه خورشيد در وسط آسمان است يا زوال كرده ، بجوى ؛ زيرا در اين اوقات ، درهاى آسمان گشوده مى شود و اميد كمك از فرشتگان و اجابت از خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى رود.

٥٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه جاست كه دعا در آنها رد نمى شود : يكى آن گاه كه انسان ، در بيابانى تنهاست ، به طورى كه اَحَدى او را نمى بيند و برمى خيزد و نماز مى خواند . پس ، خداوند عز و جل به فرشتگانش مى فرمايد : «مى بينم ( / به گمانم) اين بنده ام مى داند كه او را پروردگارى است كه گناهان را مى آمرزد . ببينيد چه مى خواهد» . پس ، فرشتگان گويند : پروردگارا ! خشنودى و آمرزش تو را [مى خواهد] . خداوند مى فرمايد : «گواه باشيد كه او را آمرزيدم». دوم ، آن گاه كه مردى با عدّه اى [در ميدان جنگ] است و يارانش از او مى گريزند ؛ ولى او در جاى خود ، استوار مى ماند . پس ، خداوند به فرشتگان مى فرمايد : «ببينيد بنده ام چه مى خواهد» . پس ، فرشتگان مى گويند : پروردگارا ! نثار شدن خونش را در راه تو براى جلب رضاى تو [مى خواهد] . خداوند مى فرمايد : «گواه باشيد كه او را آمرزيدم». سوم ، آن گاه كه مردى در آخرِ شب [به نماز ]برمى خيزد . پس ، خداوند به فرشتگان مى فرمايد : «گواه باشيد كه او را آمرزيدم».