٥٥١.امام صادق عليه السلام : پدرم [امام باقر] ـ كه خدا از او خشنود باد ـ درباره اين سخن خداوند ـ تبارك و تعالى ـ كه : «پس هر گاه فراغت يافتى ، در كوش و با اشتياق ، از پروردگارت درخواست كن» ، مى فرمود : «يعنى هر گاه نمازت را سلام دادى ، در حالى كه همچنان نشسته اى ، در دعا براى امور دنيا و آخرت بكوش و هر گاه از دعا كردن فارغ گشتى ، از خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ملتمسانه بخواه كه آن را از تو بپذيرد» .

٥٥٢.دعائم الاسلام : امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند عز و جل كه: «پس هر گاه فراغت يافتى ، بكوش و از پروردگارت ، ملتمسانه درخواست كن» ، فرمود : «مقصود ، دعا كردن بعد از نماز فريضه است . زنهار! آن را فرو مگذار ؛ زيرا فضيلت دعا كردن بعد از نماز واجب ، مانند فضيلت نمازِ واجب بر نافله است» . سپس فرمود : «خداوند عز و جل مى فرمايد : «مرا بخوانيد تا پاسختان دهم . همانا كسانى كه از عبادت من گردن فرازى كنند ، به زودى با خوارى به دوزخ درآيند» و برترين عبادت ، دعاست و مقصود خداوند [از عبادت در اين آيه ]دعاست.

٥٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل شرم مى كند از بنده اش كه با جماعت ، نماز بخواند و سپس ، حاجتش را از او بخواهد و برود و حاجتش را برآورده نسازد.

٥٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر نمازى كه در آن ، براى مردان و زنان مؤمن دعا نشود ، آن نماز نارس [١] است .

٥٥٥.امام باقر عليه السلام : دعاى بعد از نماز واجب ، فضيلتش بيشتر از خواندن نماز نافله است.

[١] خِداج كه در متن عربى حديث آمده ، يعنى : نقصان و كاستى ؛ به دنيا آمدن فرزند پيش از وقت ؛ جنينِ سقط شده.