٤٩٩.امام صادق عليه السلام : پدرم هر گاه حاجتى طلب مى كرد ، آن را در هنگام زوال خورشيد مى طلبيد ، و هر گاه مى خواست چنين كند ، ابتدا چيزى صدقه مى داد و عطرى مى زد و به مسجد مى رفت و آنچه مى خواست ، از خدا مى طلبيد.

٥٠٠.فلاح السائل ـ به نقل از عبد اللّه بن حمّاد انصارى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود : «هر گاه خورشيد زوال يابد ، درهاى آسمان و درهاى بهشت ، باز مى شود و حوايج بزرگ ، برآورده مى گردد» . گفتم : تا چه هنگام؟ فرمود : «به مقدارى كه انسان ، چهار ركعت نماز با تأنّى بخواند».

٥٠١.امام صادق عليه السلام : هر گاه سايه كوتاه شود تا جايى كه به كمترين حدّش برسد و سپس افزايش يابد ، خورشيد ، زوال يافته است و درهاى آسمان ، باز مى شوند و بادها (نسيم رحمت الهى) وزيدن مى گيرند و حاجت هاى بزرگ ، برآورده مى شوند.

٥٠٢.امام صادق عليه السلام : هر گاه نيم روز شود ، درهاى آسمان باز مى شوند و بادها (نسيم رحمت الهى) وزيدن مى گيرند و خداوند عز و جل به خلقش نظر مى افكند و من ، دوست دارم كه در اين هنگام ، كردار نيكى از من به آسمان بالا رود.

٥٠٣.امام صادق عليه السلام : هر گاه تو را به خداوند ، حاجتى بود ، آن را به هنگام زوال خورشيد ، موكول كن .

٥٠٤.امام صادق عليه السلام : آن ساعتى كه در آن دعا رد نمى شود ، از وقت ظهر شما تا وقت عصرتان است.