٤٦١.امام على عليه السلام ـ به نَوف بِكالى ـ: اى نوف! داوود عليه السلام در چنين لحظه اى از شب برخاست و گفت : «اين ، لحظه اى است كه هر بنده اى در آن دعا كند ، دعايش مستجاب مى شود ، مگر آن كه باجگير يا نماينده حاكم [١] يا پاسبان [٢] يا تَنبورنواز و يا تُنبك زن باشد».

٤٦٢.امام باقر عليه السلام ـ در سفارش به جابر جُعفى ـ: با بازگشتِ ( / توبه) نيكو ، خويشتن را در معرض رحمت و عفو خدا قرار ده ، و براى بازگشت نيكو از دعاى خالصانه و مناجات در دلِ شب ، كمك بگير.

٤٦٣.امام باقر عليه السلام : هنگامى كه يكْ سومِ شب مى گذرد ، منادى اى ندا مى دهد : اى جوياى خير ! بيا ؛ اى طالب شر! بس كن . آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه اش پذيرفته گردد؟ آيا كسى هست كه آمرزش بطلبد تا آمرزيده شود؟ آيا كسى هست كه درخواست كند تا عطا شود؟ تا آن گاه كه خورشيد سر بزند [پيوسته ، اين ندا را در مى دهد].

٤٦٤.امام صادق عليه السلام : هر كه شب را با وضو بخوابد ، آن شب ، بسترش مسجد اوست و اگر برخيزد و نماز بخواند و سپس به ذكر خدا بپردازد ، هر چه از خدا بخواهد ، به او عطا مى فرمايد .

٤٦٥.الكافى ـ به نقل از عمر بن اُذَينه ـامام صادق عليه السلام فرمود : «در شب ، ساعتى است كه هر بنده مسلمانى در آن نماز بخواند و به درگاه خداوند عز و جل دعا كند ، هر شب ، دعايش مستجاب مى شود» . گفتم : خداوند ، تو را نيكو بدارد! آن ، چه ساعتى از شب است؟ فرمود : «هر گاه نيمى از شب سپرى شد ، در يكْ ششم اوّلِ نيمه باقى مانده».

[١] عَريف ـ كه در متن عربى حديث آمده ـ ، به معناى خبرچين ، پيش خدمت ، سرجوخه و نيز نماينده حكومت در يك منطقه و يا قبيله است . به قرينه سياق ، در اين جا مراد بايد كسى باشد كه از مسئوليتش سوء استفاده مى كند و چون در گذشته ، حاكم يك منطقه و يا قبيله نوعا رفتار ظالمانه داشت ، در اين روايت هم با توجّه به آن واقعيت ، به صورت مطلق ياد شده است.[٢] پاسبان هم از آن جهت كه در گذشته ، رفتارِ خودسر و ظالمانه اى داشته ، ذكر شده است.