نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٩

٣٦٦.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو هريره ـ: زنى كه [گاه ]نوعى اختلال حواس بر او عارض مى شد ، [١] نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! دعا كن كه خداوند مرا شفا بخشد. فرمود : «اگر بخواهى ، دعا مى كنم كه خدا شفايت دهد . اگر هم بخواهى ، مى توانى صبر كنى و حسابى [و تكليفى] بر تو نباشد» . زن گفت : حاضرم تحمّل كنم و حسابى بر من نباشد .

٣٦٧.صحيح البخارى ـ به نقل از عطاء بن ابى رباح ـ: ابن عبّاس به من گفت : آيا زنى از اهل بهشت به تو نشان ندهم؟ گفتم : چرا . گفت : اين زن سياه . او نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : من غش مى كنم و [در آن هنگام ، ]برهنه مى شوم . برايم دعا كن. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اگر مى خواهى ، صبر كن و بهشت برايت خواهد بود ، و اگر مى خواهى ، دعا مى كنم خدا بهبودت بخشد» . زن گفت : صبر مى كنم ؛ امّا حجابم كنار مى رود . دعا كن كه [هنگام غش كردن ]حجابم كنار نرود . و پيامبر صلى الله عليه و آله برايش دعا كرد.

٣٦٨.بصائر الدرجات ـ به نقل از ابو عوف ـ: خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم . مرا مورد لطف قرار داد و فرمود : «مرد نابينايى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! دعا كن خدا بينايى ام را به من برگرداند . پيامبر صلى الله عليه و آله برايش دعا كرد و خداوند بينايى اش را به او باز گرداند . نابيناى ديگرى آمد و گفت : اى پيامبر خدا! دعا كن خدا بينايى ام را به من برگرداند . [پيامبر صلى الله عليه و آله ]فرمود : بهشت را دوست تر دارى از [٢] اين كه بينايى ات را به تو باز گرداند ؟ گفت : اى پيامبر خدا ! پاداشش بهشت است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : خدا بزرگوارتر از آن است كه بنده مؤمنش را به نابينايى مبتلا سازد و سپس بهشت را به او پاداش ندهد».