پروردگار جهانيان ! همچنين در صحيفه سجاديه در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان آمده است : . . . وزِدهُم بَصيرَةً في حَقّي و مَعرِفَةً بِفَضلي ، حَتّى يَسعَدوا بي و أسعَدَ بِهِم ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ . [١] بر بينش آنان در حقّ من و بر آگاهى آنان از فضيلتم بيفزا، تا به وسيله من خوش بخت شوند و من با آنان خوش بخت گردم . برآورده كن ، اى پروردگار جهانيان ! و نيز از امام صادق عليه السلام در دعاى وداع ماه رمضان آمده است : . . . وَاجعَلني مِمَّن كَتَبتَهُ في هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَيتِكَ الحَرامِ ، المَبرورِ حَجُّهُمُ ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم ، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم ، آمينَ آمينَ آمينَ ، رَبَّ العالَمينَ . [٢] و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه ، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشته اى ؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است . آمين ، آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان . البته بايد توجه داشت كه حكم حال نماز با ساير حالات ، متفاوت است ، چنان كه از نظر فقه اماميه ، گفتنِ «آمينْ» بعد از فاتحة الكتاب ، در نماز ، جايز نيست .

[١] الصحيفة السجادية : الدعاء ٢٦ .[٢] تهذيب الأحكام : ج ٣ ص ١٢٤ ح ٢٦٨ ، الإقبال : ج ١ ص ٤٣٢ ، بحار الأنوار : ج ٩٨ ص ١٨٠ ح ٢ .