٣٤٦.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو مصبح مقرايى : ما نزد ابو زهير نُمكه از صحابيان بود ـ مى نشستيم و بهترين حديث ها (/ سخنان) را نقل مى كرد و هر گاه يكى از ما دعا مى كرد ، او مى گفت : در پايانش «آمين» بگو ؛ زيرا آمين ، به منزله مُهر در نامه است. ابو زهير گفت : آيا در اين باره ، برايتان خبرى بگويم؟ شبى با پيامبر خدا بيرون شديم و بر مردى گذشتيم كه با اصرار [به درگاه خدا ]مسئلت مى كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله ايستاد و گوش كرد . سپس فرمود : «اگر ختم كند ، [اجابت آن را ]واجب گردانيده است» . مردى از ميان ما پرسيد : به چه ختم كند؟ فرمود : «به آمين . اگر به آمين ختم كند ، آن را واجب گردانيده است». آن مرد كه از پيامبر صلى الله عليه و آله آن سؤال را كرد ، نزد آن دعاكننده رفت و گفت : اى فلان! به آمين ، ختم كن و خوش باش [كه دعايت اجابت مى شود].