٢٥١.عوالى اللآلى : روايت شده است كه پرسنده اى از پيامبر خدا پرسيد : آيا پروردگار ما نزديك است تا آهسته بخوانيمش ، يا دور است تا آوازش دهيم؟ پس ، اين آيه نازل شد : «و هر گاه بندگانم از تو درباره من مى پرسند ، [بگو :] من نزديكم» تا آخر آيه .

٢٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره اين سخن خداوند متعال كه : «و نمازت ر: اين ، در دعاست . در هنگام دعا كردن ، صدايت را بلند مكن كه چون گناهانت را ياد كنى ، ديگران بشنوند و بدانها سرزنشت كنند.

٢٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، سه كار را از شما ناخوش مى دارد : بيهوده گويى در هنگام [تلاوت ]قرآن ؛ بلند كردن صدا در دعا ؛ و دست بر كمر نهادن در حال نماز . [١]

[١] بعضى شارحان حديث ، واژه «تخصُّر» را در متن روايت ، به معناى تكيه دادن بر عصا و مانند آن دانسته اند .