نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٥
٢٠٨.امام باقر عليه السلام : هر گاه خواستى از پروردگارت چيزى تقاضا كنى ، وضو ساز ، وضويى نيك و آن گاه ، دو ركعت نماز بگزار و خدا را به بزرگى ياد كن و بر پيامبر ، درود فرست و بعد از سلام دادن [نماز] بگو: بار خدايا ! از تو كه پادشاهى و بر هر كارى ، توانا و مقتدرى ، از تو كه هر كارى بخواهى انجام شَوَد ، مى شود ، درخواست مى كنم . بار خدايا! پيامبرت محمّد ، پيامبر رحمت را واسطه خويش به درگاهت قرار مى دهم . اى محمّد ، اى پيامبر خدا! به واسطه تو به خداوند كه پروردگارِ تو و پروردگارِ من است ، روى مى آورم تا خواسته ام را برآورده سازد . بار خدايا! تو را به حقّ پيامبرت ، خواسته ام را برآورده ساز ، به حقّ محمّد» . سپس حاجتت را بخواه.
٢٠٩.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از يحيى بن علاء ـ: امام باقر عليه السلام به من فرمود : «اين دعا را بخوان ، من برايت ضمانت مى كنم كه خداوند ، حاجتت را برآورد: بار خدايا ! تو ولى نعمت منى و تو بر خواسته من ، توانايى . نياز مرا مى دانى . پس ، به حقّ محمّد و خاندان محمّد ، از تو درخواست مى كنم كه آن را برآورى.
٢١٠.الكافى ـ به نقل از داوود رقّى ـ: بارها از امام صادق عليه السلام مى شنيدم كه در هنگام دعا ، خدا را به حقّ پنج تن ، يعنى پيامبر خدا ، امير مؤمنان ، فاطمه ، حسن و حسين ـ كه درودهاى خدا بر آنان باد ـ بسيار سوگند مى داد.