٢٠٤.امام صادق عليه السلام : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را فرستادگانى آشكار و فرستادگانى پنهان است . [١] پس ، هر گاه از او به حقّ آشكاران درخواست كردى ، به حقّ پنهانان نيز از او درخواست كن.

٢٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: به بركت وجود امامانِ از نسل توست كه به امّتم باران داده مى شود و دعايشان مستجاب مى شود ، خداوند ، بلا را از آنان مى گردانَد و رحمت ، از آسمان فرود مى آيد.

٢٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بسيار بر من درود بفرستيد ؛ زيرا درود فرستادن شما بر من ، موجب آمرزش گناهان شماست . و براى من [از خداوند] درجه و وسيله طلب كنيد ؛ چرا كه وسيله من نزد پروردگارم ، شفاعت براى شماست.

٢٠٧.سنن الترمذى ـ به نقل از عثمان بن حنيف ـ: مرد نابينايى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : دعا كن كه خدا ، مرا شفا بخشد. فرمود : «اگر بخواهى دعا مى كنم ؛ امّا اگر صبر پيشه كنى ، برايت بهتر است» . گفت : دعا كن . به او فرمود كه وضويى نيكو بگيرد و اين دعا را بخواند : «بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم و به واسطه پيامبرت محمّد ، پيامبرِ رحمت ، به درگاهت روى مى آورم . [اى محمّد! ]من به واسطه تو به درگاه پروردگارم روى آوردم تا اين حاجتم برآورده شود . بار خدايا ! شفاعت او را درباره من بپذير».

[١] ظاهرا مراد از ايشان ، پيامبرانى است كه مشهور و معروف نيستند . در روايت ابوحمزه ثمالى از امام باقر عليه السلام آمده است : «در فاصله ميان آدم و نوح عليهماالسلام برخى از پيامبران گم نام بوده اند . از اين رو ، نام آنان در قرآن پوشيده است و از آنان ، آن گونه كه از پيامبرانِ آشكار نام برده شده ، نام برده نشده است . خداوند عز و جلمى فرمايد : «و فرستادگانى كه داستان آنان را پيش تر بر تو گفتيم ، و فرستادگانى كه داستان ايشان را برايت نگفتيم» (نساء : آيه ١٦٤) ؛ يعنى ، آن گونه كه از پيامبران آشكار و نامبردار ، اسم بردم ، از آنان اسمى نبرده ام» (الكافى : ج ٨ ص ١١٥ ح ٩٢؛ تفسير العيّاشى : ج ١ ص ٢٨٥ ح ٣٠٦).