١٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرا چون پياله سوار قرار ندهيد كه هرگاه مى خواهد ، پياله اش را پُر مى كند و مى آشامد [١] ؛ بلكه مرا در آغاز و در آخر و در وسط دعايتان قرار دهيد.

١٨٥.الكافى ـ به نقل از مُرازِم ـ: امام صادق عليه السلام فرمود : مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! من ، يكْ سومِ درود فرستادن هايم را به تو اختصاص مى دهم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «خوب است» . گفت : اى پيامبر خدا ! نصف درود فرستادن هايم را به تو اختصاص مى دهم . فرمود : «اين ، بهتر است» . گفت : همه درود فرستادن هايم را به تو اختصاص مى دهم . فرمود : «در اين صورت ، خداوند عز و جل خواست هاى دنيا و آخرتت را برآورده مى سازد». مردى به امام صادق عليه السلام گفت : خداوند ، تو را به صلاح بدارد! چگونه درود خود را به او اختصاص مى داد؟ فرمود : «چيزى از خداوند عز و جل درخواست نمى كرد ، مگر اين كه با درود فرستادن بر محمّد و خاندان او آغاز مى كرد» .

١٨٦.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم : معناى اين كه «همه درود فرستادن هايم را براى تو قرار مى دهم» چيست؟ فرمود : «پيشاپيشِ هر درخواستى ، او (پيامبر صلى الله عليه و آله ) را بفرستد ؛ يعنى هيچ چيزى از خداوند عز و جل درخواست نكند ، مگر آن كه با پيامبر صلى الله عليه و آله آغاز نمايد ، پس بر او درود فرستد و سپس ، درخواست هايش را از خداوند بخواهد.

[١] يعنى ، جايگاه ويژه اى براى يادكرد از من قرار دهيد ، نه اين كه با بى اهمّيت شمردن ياد من ، هر گاه خواستيد ، ياد من كنيد . گفتنى است كه در نهايه ابن اثير ، در معناى اين حديث ، چنين توضيح آمده است : ياد مرا به آخرِ كارتان وامگذاريد ؛ زيرا سواره ، وقتى اثاثيه اش را بست ، كاسه اش را در آخرِ كار به اثاثيه اش آويزان مى كند و به پشتش مى اندازد.