ساز ، و در وقت مردن ، وصيّت كن كه كتاب هاى تو را به ميراث به پسران تو دهند كه عن قريب ، چنين خواهد شد كه از تقيّه نتوانند خواندن بر استاد ، و انس نخواهند گرفت ، مگر به كتب خودشان» . اگر چه احتمال مناوله و وجاده نيز دارد . هفتم وِجاده است ، به آن كه بدانيم كه اين كتاب به خطّ فلان شيخ است ، نقل كنيم كه به خطّ فلان شيخ ، اين حديث را ديده ام . و در روايت مُوَثَّق كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق ـ صلوات اللّه عليه منقول است كه فرمودند كه : «حفظ كنيد كتاب هاى احاديث خود را كه عن قريب ، محتاج به آنها خواهيد شد» . و در حديث قوى از حضرت امام محمّد تقى ـ صلوات اللّه عليه ـ منقول است كه راوى به آن حضرت عرض نمود كه : فداى تو گردم! به درستى كه مشايخ ما از حضرت امام محمّد باقر و حضرت امام جعفر صادق ـ صلوات اللّه عليهما ـ روايت نموده اند و چون تقيّه شديد بود ، كتب خود را پنهان ساختند و كتاب ها را از ايشان روايت ننمودند . چون ايشان مُردند ، كتاب ها به ما رسيده . حضرت فرمود كه : «نقل كنيد آن كتاب ها را كه همه حق است» . و اين خبرها با خبر احمد كه سابق گذشت ، اشعارى دارد كه عمل به كتاب مى توان كرد ، هر گاه دانيم كه كتاب از مصنّف آن است . و از اين باب است كتب حديث اليوم ، مثلاً چون به تواتر به ما رسيده است كه كتاب كافى تصنيف محمّد بن يعقوب كلينى است ، و كتاب من لا يحضره الفقيه ، تصنيف محمّد بن بابويه قمى است و كتاب تهذيب و كتاب استبصار ، تصنيف شيخ طوسى است ، پس احتياج به اجازه نباشد ، وليكن احوط آن است كه بدون اجازه به يكى از هفت اجازه ، بلكه شش [اجازه ] اوّل ، نقل حديث نكنند .