پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٧ - فصل هفتم محمّد از زبان على
٢٧٠. امام على عليه السلام: او را با دليلى بسنده و اندرزى شفابخش و دعوتى جبران كننده فرستاد.
٢٧١. امام على عليه السلام: او را با نور و روشنايى فرستاد و در انتخاب و گزينش، او را مقدّم داشت. به واسطه او، گسستگىها را به هم برآورد و چيرهجو را شكست داد و مشكلات را آسان ساخت و ناهموارىها را هموار كرد، تا جايى كه گمراهى را از راست و چپ دور گردانيد.
٢٧٢. امام على عليه السلام: [خداوند] او را براى آشكار كردن فرمانِ خود و زنده ساختن يادش فرستاد، و او امانت [الهى] را گزارد و ره نموده رفت، و پرچم حق را در ميان ما باقى گذاشت.
٢٧٣. امام على عليه السلام: گواهىمىدهم كه محمّد، بنده وفرستاده خداست. او را با دينِ شناخته شده و نشانه برگزيده (دست به دست شده) و كتاب نبشته و نور درخشان و روشنىِ تابان و فرمان آشكار فرستاد تا شبهات را بزدايد و با دلايل روشن، حجّتآورى كند و با آيات و نشانهها هشدار دهد و از كيفرها و عبرتهاى گذشتگان بترساند، و اين در حالى بود كه مردم، گرفتار فتنههايى بودند كه در آنها ريسمان دين از هم گسيخته بود.
٢٧٤. امام على عليه السلام: شهرها در گمراهىِ تيره و تار، فرورفته بودند و جهل و نادانى، بر آنها چيره بود و خشونت و بربريّت، حاكميت داشت. مردم، حرام را حلال مىكردند و دانشمند را خوار و خفيف مىشمردند و بدون آيين الهى مىزيستند و با كفر و بىدينى مىمردند، پس به نور وجود او (پيامبر) روشن شدند.
٢٧٥. امام على عليه السلام: او را در زمانى فرستاد كه نشانههاى هدايت و راهيابى، از ميان رفته بود و راههاى آشكار دين، ناپديد گشته بود. پس [پيامبر خدا] حق را آشكار نمود و مردم را ارشاد كرد.
٢٧٦. امام على عليه السلام: خداوند، محمّد صلى الله عليه و آله را در حالى برانگيخت كه هيچ عربى كتابخوان نبود و ادّعاى نبوّت نمىكرد. پس او مردم را تا سرمنزل مقصود، سوق داد و آنان را به جايگاه نجات و رستگارى رسانيد.