پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - قرآن

١٠٣. المناقب، ابن شهرآشوب: پيامبر صلى الله عليه و آله ويژگى‌هاى مردمان پايين دست را داشت؛ ويژگى‌هايى كه اگر بخشى از آنها در شخصى باشد، كارش پريشان مى‌شود. ايشان يتيم و فقير و ناتوان و تنها و غريب بود. نه حصارى داشت و نه شوكتى، و دشمن بسيار داشت. با همه اين احوال، منزلتى والا و جايگاهى بلند يافت و اين خود، دليل بر نبوّت او شد. صحرانشين خَشِن، هر گاه چهره بزرگوارانه ايشان را مى‌ديد، مى‌گفت: به خدا سوگند كه اين، چهره آدم دروغگو نيست. در سختى‌هاى زمانِ تحت تعقيب، استوار، و در دشوارى‌ها به گاه جنگ و غارتگرى‌هاى دشمن، شكيبا بود. به دنيا بى‌اعتنا و به آخرت، مشتاق بود. بنا بر اين، فرمان‌روايىِ او پا برجا گشت.

٥/ ٢ ويژگى‌هاى نام ايشان‌

قرآن‌

«محمّد، پيامبر خداست».

«و هنگامى را [ياد كن‌] كه عيسى پسر مريم گفت: «اى فرزندان اسرائيل! من فرستادؤ خدا به سوى شما هستم. تورات را كه پيش از من بوده، تصديق مى‌كنم و به فرستاده‌اى كه پس از من مى‌آيد و نام او احمد است، بشارتگرم». پس وقتى براى آنان دلايل روشن آورد، گفتند: اين، سِحرى آشكار است».