پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧ - پيش گفتار

پيش‌گفتار

رهبر بزرگوار جمهورى اسلامى ايران، آية اللّه خامنه‌اى، سال ١٣٨٥ هجرى شمسى را «سال پيامبر اعظم» ناميد.[١] اين اقدام زيباى فرهنگى كه در واقع، شكار فرصت‌هاست،[٢] بستر بسيار مناسبى است براى آشنا كردن هر چه بيشتر جهان اسلام، بلكه همه جهانيان، با كامل‌ترين انسان و بزرگ‌ترينِ پيامبران الهى.

بى‌ترديد، شناخت چهره نورانى پيامبر خدا و آشنايى با سيره علمى و عملى او مى‌تواند زندگى مادّى و معنوى بشر را دگرگون كند و زمينه جهانى شدن ارزش‌هاى اسلامى را فراهم سازد. از اين رو، دشمنان اسلام، پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران و پيامدهاى آن در جهان كه از قدرت فرهنگى اسلام، احساس خطر كرده‌اند، با همه توان مى‌كوشند اين چهره نورانى را تاريك جلوه بدهند و خدشه‌دار كنند. كتاب آيات شيطانى و اخيرا اهانت به پيامبر خدا در قالب كاريكاتور، نمونه‌اى از اقدامات آشكارِ دشمنان اسلام براى پيشگيرى از فراگير شدن اسلام است.

براى مقابله با اين توطئه و تهاجم فرهنگى حساب شده، بر همه كسانى كه توان لازم را در خود احساس مى‌كنند، فرض است كه از فرصت ارزنده «سال پيامبر اعظم» براى معرّفى صحيح ابعاد مختلف شخصيت پيامبر خدا، نهايتِ بهره بردارى را داشته باشند.

پژوهشكده علوم و معارف حديث، درصدد تدوين دانش‌نامه‌اى است كه بتواند

[١] علّت اين نام‌گذارى، ظاهرا اين باشد كه در سال ١٣٨٥ ش، بر پايه تقويم هجرى قمرى، دوبار سالگرد وفات پيامبر خدا، تكرار شده است.

[٢] در روايتى از امام على عليه السلام آمده:« الفرصة خُلسة؛ فرصت، شكار است»( ميزان الحكمة، مَدخل« الفرصة»).