پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧ - حديث

١١. الطبقات الكبرى‌ به نقل از كعب: صفات پيامبر صلى الله عليه و آله در تورات، چنين است: «محمّد، بنده برگزيده من است؛ نه تندخوست و نه خشن و نه در كوچه و بازار، هياهو به راه مى‌اندازد. بدى را با بدى پاسخ نمى‌دهد؛ بلكه مى‌بخشد و گذشت مى‌كند. زادگاهش مكّه، هجرتگاهش مدينه و فرمان‌روايى‌اش در شام است».

١٢. الطبقات الكبرى‌ به نقل از ابو نَملَه: يهود بنى قريظه، نام پيامبر خدا را در كتاب‌هاى خود مى‌خواندند و به كودكان خود، آموزش مى‌دادند كه نام و نشان او چيست و به نزد ما هجرت مى‌كند؛ امّا چون پيامبر خدا ظهور كرد، حسادت ورزيدند و حق‌كشى كردند و گفتند: اين شخص؛ آن پيامبر نيست.

١٣. الطبقات الكبرى‌ به نقل از محمّد بن جعفر بن زبير و محمّد بن عمارة بن غزيّه: هنگامى كه نمايندگان نَجران به حضور پيامبر آمدند، ابو حارث بن علقمة بن ربيعه نيز در ميان آنان بود. او عالمِ دينى و رئيس و اسقف و پيشوا و صاحب مدارس آنان بود و در ميان ايشان، قدر و منزلتى داشت. اتّفاقا استر ابو حارث، او را به زمين زد. برادرش گفت: سرنگون باد آن مرد! و مقصودش پيامبر خدا بود.

ابو حارث گفت: خودت سرنگون شوى! مردى را كه از پيامبران است، دشنام مى‌دهى؟! او كسى است كه عيسى بشارت آمدنش را داده و نامش در تورات آمده است. برادرش گفت: پس، چه چيز مانع تو از پذيرفتن دين او مى‌شود؟

گفت: اين قوم، ما را مهترى داده‌اند و گرامى داشته‌اند و ما را بر خود، سالار ساخته‌اند و از هر چيز، جز مخالفت با او سر باز مى‌زنند.