پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٧ - حديث

٥٩. امام على عليه السلام: و گواهى مى‌دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله، بنده خدا و فرستاده اوست كه او را براى اجراى فرمان خويش و رساندن حجّت و دليلش، و ابلاغ بيم و وعيدش فرستاده است.

٦٠. امام على عليه السلام: خداوند فرستادگانش را با وحى خويش كه به آنان اختصاص داد، فرستاد و ايشان را حجّت خويش بر خلق خود قرار داد تا [مردم‌] بهانه نياورند كه بيم داده نشده‌اند. پس مردمان را با زبانِ راست، به راه حق فرا خوانَد.

٦١. امام صادق عليه السلام‌ در پاسخ به سؤال از حكمت نبوّت: براى اين‌كه بعد از پيامبران، ديگر حجّت و بهانه‌اى براى مردم در برابر خدا باقى نمانَد و نگويند: «كسى نيامد كه ما را نويد و بيم دهد» و براى اين‌كه خدا بر مردم حجّت داشته باشد. آيا نمى‌شنوى كه خداوند عز و جل به نقل از نگهبانان دوزخ و حجّت‌آورىِ آنان در برابر دوزخيان به وجود پيامبران و فرستادگان، مى‌فرمايد: «آيا براى شما بيم‌دهنده‌اى نيامد؟! گويند: چرا، بيم‌دهنده‌اى به سوى ما آمد؛ و [لى‌] تكذيب كرديم و گفتيم: خدا چيزى فرو نفرستاده است ...».