پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢ - ١/ ٣ گواهى كسى كه علم كتاب، نزد اوست

پيامبر خدا و شناخت كامل اهل كتاب نسبت به ايشان در عصر نزول قرآن، كمترين ترديدى وجود داشت، دشمنان اسلام، براى مخالفت با اين آيين، قطعا آن را مطرح مى‌كردند. بنا بر اين، عدم ثبت مخالفتى روشن و مستند با اين ادّعاى صريح، با وجود انگيزه جدّى براى مخالفت، دليلى واضح بر صحّت اين ادّعاست.

افزون بر اين، در تورات و انجيل فعلى نيز با همه تحريفاتى كه در آنها صورت گرفته است، مطالبى قابل انطباق با خاتم انبيا (محمّد صلى الله عليه و آله)، وجود دارد.[١]

١/ ٣. گواهى كسى كه علم كتاب، نزد اوست‌

سومين برهان قرآن بر رسالت خاتم انبيا، گواهى كسى است كه گواهى او همانند گواهى خداوند متعال، در محكمه عقل و وجدان، براى اثبات صداقت پيامبر خدا كافى است. قرآن، چنين فردى را با دو عنوان معرّفى كرده است: يكى‌ «وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌؛ كسى كه علم كتاب نزد اوست»:

«وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ؛[٢]

و كسانى كه كافر شدند، مى‌گويند: تو فرستاده نيستى. بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد».

و عنوان ديگر: «شاهِدٌ مِنْهُ؛ گواهى از خويشان او»:

«أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى‌ إِماماً وَ رَحْمَةً؛[٣]

آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [خويشان‌] او، پيرو آن است و پيش از وى [نيز] كتاب موسى، راهبر و مايه رحمت بوده است [دروغ‌

[١] ر. ك: ص ٣٢.

[٢] رعد: آيه ٤٣.

[٣] هود: ١٧.