پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٥ - حديث

٢/ ٦ آموزش دادن كتاب و حكمت‌

قرآن‌

«اوست آن كس كه در ميان بى‌سوادان، فرستاده‌اى را از خودشان بر انگيخت تا آيات او را بر آنان بخوانَد و پاكشان گردانَد و كتاب و حكمت را بديشان بياموزد، و [آنان‌] قطعاً پيش از آن، در گم‌راهىِ آشكارى بودند».

«پروردگارا! در ميان آنان، فرستاده‌اى از خودشان بر انگيز تا آيات تو را بر آنان بخوانَد و كتاب و حكمت را به آنان بياموزد و پاكيزه‌شان كند؛ زيرا تو خود، شكست‌ناپذيرِ حكيمى».

حديث‌

٤٨. امام على عليه السلام: فرستادگان خود را به سوى جنّ و انس فرستاد تا پرده اين جهان را براى آنان كنار زنند و آنها را از بدى‌هايش برحذر دارند و برايشان از دنيا مَثَل‌ها بزنند و ايشان را به عيب‌هاى آن، بينا گردانند و آنچه را كه مايه عبرت است از دگرگونىِ احوال، همچون تنْ‌درستى‌ها و بيمارى‌هاى دنيا، و حلال و حرام آن و آنچه خداوند از بهشت ودوزخ و عزّت و خوارى، براى فرمان‌برداران و نافرمانان از خود، فراهم آورده است، به گوش آنان بخوانند.

٤٩. امام كاظم عليه السلام: خداوند، پيامبران و فرستادگان خود را به سوى بندگانش نفرستاد، مگر براى اين كه بصيرت الهى را دريافت كنند. پس آن بنده‌اى كه بهتر [دعوتِ حق را] اجابت كند، معرفتش به خدا، بهتر است و آن كه به امر خدا داناتر باشد، خردش نيكوتر است و خردمندترينِ بندگان، بلندپايه‌ترينِ آنان در دنيا و آخرت است.