پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣ - حديث

١٧. الإحتجاج: مردى به امير مؤمنان گفت: از بهترين فضيلت خود، براى من بگو.

فرمود: «همان چيزى كه خداوند در كتابش نازل فرموده است».

مرد پرسيد: چه چيز درباره تو نازل شده است؟

فرمود: «آيه «آيا كسى از جانب پروردگارش بر حجتى روشن است و شاهدى از [خويشان‌] او پيرو آن است». من هستم آن شاهدى كه از [خاندان‌] پيامبر خدا است».

١٨. بصائر الدرجات‌ به نقل از اصبغ بن نباته: امير مؤمنان فرمود: «اگر كرسى قضاوت برايم نهاده شود و من بر آن بنشينم، هر آينه ميان پيروان تورات، بر اساس تورات داورى خواهم كرد و ميان پيروان انجيل، مطابق انجيل آنها و ميان پيروان زبور، بر پايه زبورشان و ميان پيروان فرقان، مطابق فرقانشان داورى خواهم كرد؛ داورى‌اى كه به درگاه خداوند بالا رود و بدرخشد. به خدا قسم، هيچ آيه‌اى از كتاب خدا در شب يا روز نازل نشد، مگر اين كه مى‌دانم درباره چه كسى نازل شده است و هيچ فرد قريشى نبود كه به سنّ بلوغ رسيده باشد، مگر اين كه آيه‌اى از كتاب خدا درباره او نازل شده كه او را به سوى بهشت يا دوزخ سوق مى‌دهد».

مردى برخاست و گفت: اى اميرمؤمنان! چه آيه‌اى درباره تو نازل شده است؟

حضرت به او فرمود: مگر نشنيده‌اى كه خداوند مى‌فرمايد: «آيا كسى از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [خويشان‌] او، پيرو آن است»؟ آن كه از جانب پروردگارش بيّنه دارد، رسول خداست، و من شاهد او در اين باره هستم و به دنبال او حركت مى‌كنم».