پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٣ - يك جوان، نخستين نماينده پيامبر

يك جوان، نخستين نماينده پيامبر

١٦٤. قبل از مهاجرت پيامبر اسلام به مدينه، روزى دو نفر از بزرگان مدينه به نام‌هاى اسعد بن زُراره و ذَكوان عبد قيس به مكّه آمدند و در شرايط بسيار سختى به حضور پيامبر خدا شرفياب شدند و پس از شنيدن بيانات كوتاه و نافذ ايشان، اسلام آوردند. سپس به ايشان گفتند: اى پيامبر خدا! مردى را همراه ما بفرست تا به ما قرآن بياموزد و مردم را به آيين تو دعوت كند.

اين، نخستين بار بود كه شهر بزرگ و پُر اختلاف مدينه، از پيامبر خدا درخواست نماينده مى‌كرد و اوّلين بارى بود كه پيشواى بزرگ اسلام، تصميم مى‌گرفت به خارج از مكّه، نماينده رسمى بفرستد. بديهى است فردى كه انتخاب مى‌شد، بايد از هر جهت، شايستگى‌هاى لازم را براى اين مأموريت حسّاس، مى‌داشت.

پيامبر خدا، از ميان همه مسلمانان آن روز، مصعب بن عُمَير جوان را به نمايندگى خود برگزيد.

پيامبر خدا به مُصعب بن عُمَير كه جوانى كم‌سال و از حافظان و قاريان قرآن بود و بسيارى از قرآن را آموخته بود دستور داد با اسعد، عازم مدينه شود.

اين جوان با ايمان و پُرشور و با تدبير، مأموريت خود را به خوبى انجام داد. طولى نكشيد كه همه اقشار مدينه، بخصوص نسل جوان، دعوت او را پذيرفتند

و مسلمان شدند و نخستين نماز جمعه در مدينه به امامت او اقامه گرديد و:

او نخستين كسى بود كه در مدينه نماز جمعه برگزار كرد و اسَيد بن حُضَير و سعد بن مُعاذ، به دست او مسلمان شدند و همين براى او، افتخار و نشانى بزرگ در اسلام است.