پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥ - ١/ ٦ داورى خداوند متعال

فراوانى از آنان در عصر پيامبر خدا ايمان آوردند و به اين كه او همان پيامبرى است كه كتاب‌هاى آسمانى گذشته نويد آمدنش را داده بودند، اعتراف كردند.[١]

١/ ٥. گواهى علم‌

از نگاه قرآن و حديث، علم، با ايمان به توحيد و نبوّت، پيوندى ناگسستنى دارد و عالمِ حقيقى، كسى است كه صداقت و رسالت خاتم انبيا را تصديق مى‌كند:

«وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ؛[٢]

و كسانى كه از دانش بهره يافته‌اند، مى‌دانند آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حقّ است و به راه آن عزيزِ ستوده [صفات‌] راهبرى مى‌كند».

و بر اين پايه، از پيامبر خدا روايت شده است:

العِلمُ حَياةُ الإسلامِ و عِمادُ الإيمانِ.[٣]

علم، مايه حيات اسلام و استوارى ايمان است.

و امّا اين كه كدام علم، حيات اسلام و عماد ايمان است، در متن كتاب، تبيين خواهد شد.[٤]

١/ ٦. داورى خداوند متعال‌

روش قرآن براى اثبات نبوّت پيامبر خدا در گام اوّل، تكيه بر دليل و برهان است و اگر طرف مقابل، در برابر دلايل روشن، لجاجت كرد و تسليم حق نشد، در گام دوم، دعوت به مباهله، يعنى نفرين كردن دو نفر به يكديگر براى اثبات ادّعاست، بدين سان كه آنان، درباره مسئله مورد اختلاف، در يك جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرّع كنند و از او بخواهند كه دروغگو را رسوا سازد و مجازات نمايد. اين اقدام، در

[١] ر. ك: ص ٥٥:« اطلاع علماى بنى اسرائيل و ايمان آوردن شمارى از دانايان اهل كتاب».

[٢] سبأ: آيه ٦.

[٣] ر. ك: ص ٥٨ ح ٢٤.

[٤] ر. ك: ص ٦٣:« پژوهشى درباره گواهى دادن دانش بر پيامبرى محمد».