پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٥ - فصل ششم محمّد از زبان محمّد

٢٤٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من نخستينِ مردم در آفرينش هستم و آخرينِ آنان در برانگيخته شدن [به پيامبرى‌].

٢٤٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پنج چيز به من داده شده كه به هيچ يك از پيامبرانِ پيش از من، داده نشده است: به سوى [همگان، از] سفيد و سياه و سرخ فرستاده شده‌ام؛ زمين براى من، پاك كننده و سجده‌گاه قرار داده شده؛ با رعب و وحشت، يارى داده شده‌ام؛ غنائم براى من حلال شده، در حالى كه پيش از من، براى هيچ كس (يا: هيچ پيامبرى) حلال نبوده؛ و سخنان جامع، به من عطا شده است.

٢٤٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند بر من منّت نهاد و فرمود: «يا محمّد درود خدا بر تو باد ... تو را با رعب و وحشت، يارى دادم، در حالى كه هيچ كس را با آن يارى ندادم.

٢٤٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به من، سخنان جامع داده شده و كلام، برايم كاملًا مختصر شده است.

٢٤٨. امام على عليه السلام: به پيامبر صلى الله عليه و آله گفته شد: آيا هرگز بُتى را پرستيده‌اى؟

فرمود: «نه».

گفتند: آيا هرگز شراب نوشيده‌اى؟

فرمود: «نه. همواره مى‌دانستم كه آنچه مردم انجام مى‌دهند، كفر است، در حالى كه هنوز نمى‌دانستم كتاب و ايمان چيست».

٢٤٩. امام رضا عليه السلام‌ در پاسخ به سؤال از اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه: من فرزند دو ذبيح (قربانى) هستم: مقصود، اسماعيل بن ابراهيم خليل و عبد اللّه بن عبد المطّلب است.