پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - حديث

«و تو را جز رحمتى براى جهانيان، نفرستاديم».

«او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست، فرستاد تا آن را بر هر چه دين است، پيروز گردانَد؛ هر چند مشركان خوش نداشته باشند».

حديث‌

٧٤. تاريخ بغداد: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كه قرآن به او رسد، چنان است كه من به وسيله آن، با وى رو در رو سخن گفته باشم».

ايشان سپس اين آيه را برخواند: «و اين قرآن، به من وحى شده تا به وسيله آن، شما و هر كس را [كه اين قرآن‌] به او رسد، هشدار دهم».

٧٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من پيامبرِ كسانى هستم كه با من به سر مى‌برند و كسانى كه بعد از من به دنيا مى‌آيند.

٧٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من به سوى همه مردم فرستاده شده‌ام و سلسله پيامبران، به من ختم شده است.

٧٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پيش از من، هر پيامبرى با زبان قوم خود به سوى امّتش فرستاده شد؛ ولى خداوند مرا با زبان عربى، به سوى همه انسان‌ها از سياه و سفيد، فرستاده است.

٧٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پنج چيز به من داده شده كه به هيچ يك از پيامبرانِ پيش از من، داده نشده است: من به سوى سياه و سفيد و سرخ فرستاده شده‌ام ....

٧٩. امام صادق عليه السلام: خداوند تبارك و تعالى، شرايع نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليهم السلام را به محمّد صلى الله عليه و آله داد ... و او را به سوى همه سفيد و سياه و جِن و انس فرستاد.