تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٨٨ - ٢ - ٢ كتاب هاى حديثى كوچك تر

فتحعلى شاه قاجار نوشته شده و در سال ١٢٧٦ ق، به چاپ رسيده است.[١]

١٩. خطب و أشعار أهل البيت عليهم السلام و أنصارهم‌، از سيّد ابوالحسن بن محمّد هادى حسينى تنكابنى (١٢١٥- ١٢٨٦ ق)[٢].[٣]

٢٠. فصل الخطاب الهادى إلى طريق الصواب‌، از محمّد كريم‌خان بن ابراهيم كرمانى (م ١٢٨٨ ق). مؤلّف، رواياتى را كه در استنباط مسائل فقهى لازم است، با حذف اسانيد، در يك «مقدّمه» و چند «كتاب» به روش كتب فقهى، گرد آورده است و گاه بيانى با عنوان «أقول» بر آن مى‌افزايد. اين كتاب، در سال ١٣٠٢ ق، در تهران و در سال ١٣٥٢ ق، در كرمان، چاپ شده است.[٤]

٢١. جامع الأحاديث‌، از محمّد نجف كرمانى مشهدى (م ١٢٩٢ ق).[٥]

٢٢. ينابيع الحكم فى الأخبار، از محمّدتقى بن عليرضا قمى، مشهور به حاج سيّد جواد (م ١٣٠٣ ق).[٦]

[١]. الذريعة، ج ٣، ص ٤٧١ و ج ١٥، ص ٣٠١.

[٢]. وى، از فقهاى شيعه است كه در رامسر به دنيا آمد و نزد پدرش، شيخ ابراهيم كلباسى، ملّا على نورى، صاحب جواهر و ديگر دانشمندان، درس خواند. او بعد از هجوم وهّابيان به عراق به ايران آمد و در قزوين اقامت گزيد و در ١٢٨٦ ق، در همان جا درگذشت. باقيات صالحات( در دعا و زيارات) و ... نيز از اوست( موسوعة مؤلّفى الشيعة، ج ٢، ص ١٣٦؛ تراجم الرجال، ج ١، ص ٣٥؛ بزرگان رامسر، ص ٢٠).

[٣]. موسوعة مؤلفى الإمامية، ج ٢، ص ١٣٦.

[٤]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٢١، ص ٦٤( ش ٨٠٣٦)؛ معجم المطبوعات العربية فى ايران، ص ٣٠٥.

[٥]. الذريعة، ج ٥، ص ٣١( ش ١٤٤).

[٦]. همان، ج ٢٥، ص ٢٨٨.