تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٥٨ - قرن سيزدهم

٢٨. الأربعون حديثاً (التبيان)، از سيّد محمّد مهدى بن محمّد جعفر موسوى تنكابنى. مؤلّف، هر سه اربعينى را كه در آخر خلاصة الأخبار چاپ شده، از آثار خود دانسته است.[١]

٢٩. الأربعون حديثاً، از محسن بن محمّد رفيع گيلانى (م ١٢٩٠).[٢]

٣٠. الأربعون حديثاً، از محمّد تقى حسينعلى هروى (م ١٢٩٩ ق). كتاب، شامل احاديث مشكل و در اصول دين است و به طور مفصّل، شرح گرديده است.[٣]

٣١. چهل حديث‌، از سيّد ابراهيم بن محمّد موسوى دزفولى كرمانشاهى (م ١٣٠٠ ق)[٤].[٥]

٣٢. روح الايمان‌، از مير محمّد عبّاس بن على اكبر موسوى (م ١٣٠٦ ق). شامل چهل حديث در اصول دين است.[٦]

٣٣. لسان الصادقين فى شرح الأربعين‌، از سيّد على حسين بن خيراتعلى زنجيفورى (م ١٣١٠ ق). مؤلّف در آن، به آيات و احاديث بسيارى استشهاد كرده و كمتر به مباحث ادبى و لغوى مى‌پردازد در ٢٣ صفر ١٢٩٩، نگارش آن به پايان رسيده است.[٧]

٣٤. اللمعات القدسية، از احمد بن محمّد ابراهيم اردكانى (ق ١٣ ق). شرح چهل حديث از احاديث مشكل و بيشتر در توحيد است. اسناد ذكر شده و سبك شرح،

[١]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦٣٤.

[٢]. تراجم الرجال، ج ١، ص ٤٢٥.

[٣]. فهرست نسخ خطّى مركز احياى ميراث اسلامى، ج ٢، ص ٤٧٧( ش ٧٩٢)؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٣، ص ٢٠٤( ش ١٠١١)؛ الذريعة، ج ١، ص ٤١٣.

[٤]. وى، فقيه شيعى است كه اصل او از دزفول است، در كرمانشاه به دنيا آمد، ساكن كربلا بود و در آن جا درگذشت. شرح حديث« تعلّموا الفرائض فإنها نصف العلم» نيز از اوست( أعيان الشيعة، ج ٢، ص ٢٢٤؛ موسوعة مؤلفى الشيعة، ج ١، ص ٤٠٤).

[٥]. موسوعة مؤلفى الشيعة، ج ١، ص ٤٠٤.

[٦]. الذريعة، ج ١١، ص ٢٦٣.

[٧]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٠، ص ١٤٧( ش ٣٧٥٥).